W jednej z piosenek pojawiają się słowa: „Potrzebuję go tak bardzo, że aż boli. Ale on jest moim mężczyzną, idziemy przez życie razem. Przez piekło i z powrotem. I nie każdy musi to rozumieć.”

Ta piosenka jest jak osobisty wpis w pamiętniku, opisując o byciu razem pomimo wszystkiego, nawet jeśli inni tego nie rozumieją.

Wszystko z zewnątrz może wyglądać normalnie, zwyczajnie, dwoje ludzi razem, codzienność, wspólne życie. W którym momencie bycie razem zmieniło się w byciu obok? Można słuchać tej piosenki, patrzeć na drugą osobę i czuć jak łza spływa po policzku. Masz w swoim sercu melancholię i dramat, podczas gdy ta osoba siedzi spokojnie obok i jest zamknięta w sobie, chłodna.

W horoskopie wyczutyjemy to np. z 8 domu, zwłaszcza, gdy działa tam Saturn i Neptun. Saturn jest tam zimny, buduje mury i granice. Saturn przechodzący przez dom transformacji może powodować rozstania lub kryzysy w relacjach. Natomiast kiedy jest tam Neptun, pojawia się tęsknota za miłością absolutną, w duchowym wymiarze, stopienie się z drugim w jedność. Astrologia opisuje to jako Neptunowy smutek, aspekty kwadratur/ opozycji do osobistych planet. Aspekty do Wenus jako planety miłości, relacja w różowych okularach i bratnie dusze. W aspekcie do Księżyca wywołuje smutek płynący z emocjonalnego wyczerpania i krzywdy od drugiej osoby. Neptun wkraczający na Ascendent przynosi kryzys tożsamości, utratę gruntu pod nogami i melancholię.

Obraz Edvarda Muncha ,,Rozstanie ” opisuje ten smutny stan. Pokazuje ból mężczyzny, który spływa jako czerwona smuga z serca w stronę kobiety, natomiast kiedy odchodzi, jej włosy jak nić emocjonalna idzie w stronę mężczyzny, obrazując powiązanie duchowe. Tęsknota wywołana brakiem drugiej osoby, mimo, że stoi obok.

Smutna miłość, w której są niedopowiedzenia, trudna do zrozumienia nawet przez nas samych, może okazać się naszą jedyną miłością, z której nie chcemy rezygnować.